Nauka gry na gitarze elektrycznej od zera — poradnik dla dorosłych

Wielu dorosłych wraca do gitary z jednego powodu: muzyki, której słuchali jako nastolatkowie. Jeśli to rock, blues albo metal, nie ma sensu zaczynać od gitary klasycznej „bo tak się powinno”. Na gitarze elektrycznej można zacząć od zera — i często jest to łatwiejsze, niż się wydaje.

Czy na gitarze elektrycznej trudniej się nauczyć?

Nie. Pod wieloma względami jest łatwiej: struny są cieńsze i leżą niżej nad gryfem, więc trzeba je słabiej dociskać, a gryf jest węższy. Palce bolą krócej niż na akustyku.

Trudniejsze jest coś innego: wzmacniacz podkreśla każdy błąd. Niechcący dźwięczące struny, które na akustyku giną w brzmieniu, na przesterze słychać od razu. Dlatego od początku uczymy się tłumienia strun — to podstawa czystego grania.

Co kupić na start

• Gitara. Na start najwygodniejsze są modele typu Stratocaster lub Telecaster (np. Yamaha Pacifica, Squier, Harley Benton). Nie potrzebujesz od razu gitary do metalu z siedmioma strunami.
• Wzmacniacz ćwiczeniowy o mocy 10–20 W z wyjściem słuchawkowym. Do mieszkania to w zupełności wystarczy.
• Kabel jack (3 m), stroik na główkę gryfu i kilka kostek o różnej grubości.
• Pasek i statyw — gitara na statywie, a nie w pokrowcu, częściej trafia do rąk.

Gotowe „zestawy dla początkujących” bywają wygodne, ale często mają słaby wzmacniacz. Lepiej kupić gitarę i mały wzmacniacz osobno. Ile to kosztuje, porównuję w artykule jaka gitara na początek.

Jak ćwiczyć w bloku i nie przeszkadzać sąsiadom

To przewaga elektryka nad akustykiem: bez wzmacniacza gitara elektryczna gra cicho, a ze słuchawkami nie słychać jej wcale. Można ćwiczyć wieczorem po pracy, kiedy dzieci sąsiadów śpią.

• Słuchawki we wzmacniaczu — najprostsze rozwiązanie.
• Interfejs audio i komputer lub telefon z programem do symulacji wzmacniaczy.
• Głośność „rozmowy” w ciągu dnia — taki poziom w bloku zwykle nikomu nie przeszkadza.

Co grać w pierwszych miesiącach

1. Riffy na jednej strunie, np. „Seven Nation Army” The White Stripes. Uczą rytmu i orientacji na gryfie.
2. Power chordy — chwyty na dwóch–trzech strunach, na których opiera się większość rocka. Na nich zagrasz m.in. „Smells Like Teen Spirit” Nirvany czy „Smoke on the Water” Deep Purple.
3. Skala pentatoniczna molowa — pierwszy krok do solówek i improwizacji z podkładem z YouTube.
4. Zwykłe akordy otwarte (C, G, D, Em, Am) — też się przydadzą, bo wiele piosenek rockowych gra się na czystym brzmieniu.

Czego nie robić na początku

• Ćwiczenie na mocnym przesterze — maskuje błędy. Ćwicz na czystym albo lekko przesterowanym brzmieniu.
• Kręcenie gałkami zamiast grania — efekty i brzmienia to wciągająca pułapka. Najpierw palce.
• Solówki przed rytmem — 90% grania w zespole to akompaniament.

Na lekcjach uczę gry na gitarze akustycznej i elektrycznej. Ile trwa droga od pierwszego riffu do grania z innymi, opisuję w tekście ile trwa nauka gry na gitarze.